晁错论原文,翻译,赏析_拼音版_作者苏轼 

晁错论

作者:苏轼 朝代:宋代
晁错论原文

  天下之患,最不可为者,名为治平无事,而其实有不测之忧。坐观其变,而不为之所,则恐至於不可救;起而强为之,则天下狃於治平之安而不吾信。惟仁人君子豪杰之士,为能出身为天下犯大难,以求成大功;此固非勉强期月之间,而苟以求名之所能也。

  天下治平,无故而发大难之端;吾发之,吾能收之,然后有辞於天下。事至而循循焉欲去之,使他人任其责,则天下之祸,必集於我。

  昔者晁错尽忠为汉,谋弱山东之诸侯,山东诸侯并起,以诛错为名;而天子不以察,以错为之说。天下悲错之以忠而受祸,不知错有以取之也。

  古之立大事者,不惟有超世之才,亦必有坚忍不拔之志。昔禹之治水,凿龙门,决大河而放之海。方其功之未成也,盖亦有溃冒冲突可畏之患;惟能前知其当然,事至不惧,而徐为之图,是以得至於成功。

  夫以七国之强,而骤削之,其为变,岂足怪哉?错不於此时捐其身,为天下当大难之冲,而制吴楚之命,乃为自全之计,欲使天子自将而己居守。且夫发七国之难者,谁乎?己欲求其名,安所逃其患。以自将之至危,与居守至安;己为难首,择其至安,而遣天子以其至危,此忠臣义士所以愤怨而不平者也。

  当此之时,虽无袁盎,错亦未免於祸。何者?己欲居守,而使人主自将。以情而言,天子固已难之矣,而重违其议。是以袁盎之说,得行於其间。使吴楚反,错已身任其危,日夜淬砺,东向而待之,使不至於累其君,则天子将恃之以为无恐,虽有百盎,可得而间哉?

  嗟夫!世之君子,欲求非常之功,则无务为自全之计。使错自将而讨吴楚,未必无功,惟其欲自固其身,而天子不悦。奸臣得以乘其隙,错之所以自全者,乃其所以自祸欤!

晁错论拼音解读

  tiān xià zhī huàn ,zuì bú kě wéi zhě ,míng wéi zhì píng wú shì ,ér qí shí yǒu bú cè zhī yōu 。zuò guān qí biàn ,ér bú wéi zhī suǒ ,zé kǒng zhì yú bú kě jiù ;qǐ ér qiáng wéi zhī ,zé tiān xià niǔ yú zhì píng zhī ān ér bú wú xìn 。wéi rén rén jun1 zǐ háo jié zhī shì ,wéi néng chū shēn wéi tiān xià fàn dà nán ,yǐ qiú chéng dà gōng ;cǐ gù fēi miǎn qiáng qī yuè zhī jiān ,ér gǒu yǐ qiú míng zhī suǒ néng yě 。

  tiān xià zhì píng ,wú gù ér fā dà nán zhī duān ;wú fā zhī ,wú néng shōu zhī ,rán hòu yǒu cí yú tiān xià 。shì zhì ér xún xún yān yù qù zhī ,shǐ tā rén rèn qí zé ,zé tiān xià zhī huò ,bì jí yú wǒ 。

  xī zhě cháo cuò jìn zhōng wéi hàn ,móu ruò shān dōng zhī zhū hóu ,shān dōng zhū hóu bìng qǐ ,yǐ zhū cuò wéi míng ;ér tiān zǐ bú yǐ chá ,yǐ cuò wéi zhī shuō 。tiān xià bēi cuò zhī yǐ zhōng ér shòu huò ,bú zhī cuò yǒu yǐ qǔ zhī yě 。

  gǔ zhī lì dà shì zhě ,bú wéi yǒu chāo shì zhī cái ,yì bì yǒu jiān rěn bú bá zhī zhì 。xī yǔ zhī zhì shuǐ ,záo lóng mén ,jué dà hé ér fàng zhī hǎi 。fāng qí gōng zhī wèi chéng yě ,gài yì yǒu kuì mào chōng tū kě wèi zhī huàn ;wéi néng qián zhī qí dāng rán ,shì zhì bú jù ,ér xú wéi zhī tú ,shì yǐ dé zhì yú chéng gōng 。

  fū yǐ qī guó zhī qiáng ,ér zhòu xuē zhī ,qí wéi biàn ,qǐ zú guài zāi ?cuò bú yú cǐ shí juān qí shēn ,wéi tiān xià dāng dà nán zhī chōng ,ér zhì wú chǔ zhī mìng ,nǎi wéi zì quán zhī jì ,yù shǐ tiān zǐ zì jiāng ér jǐ jū shǒu 。qiě fū fā qī guó zhī nán zhě ,shuí hū ?jǐ yù qiú qí míng ,ān suǒ táo qí huàn 。yǐ zì jiāng zhī zhì wēi ,yǔ jū shǒu zhì ān ;jǐ wéi nán shǒu ,zé qí zhì ān ,ér qiǎn tiān zǐ yǐ qí zhì wēi ,cǐ zhōng chén yì shì suǒ yǐ fèn yuàn ér bú píng zhě yě 。

  dāng cǐ zhī shí ,suī wú yuán àng ,cuò yì wèi miǎn yú huò 。hé zhě ?jǐ yù jū shǒu ,ér shǐ rén zhǔ zì jiāng 。yǐ qíng ér yán ,tiān zǐ gù yǐ nán zhī yǐ ,ér zhòng wéi qí yì 。shì yǐ yuán àng zhī shuō ,dé háng yú qí jiān 。shǐ wú chǔ fǎn ,cuò yǐ shēn rèn qí wēi ,rì yè cuì lì ,dōng xiàng ér dài zhī ,shǐ bú zhì yú lèi qí jun1 ,zé tiān zǐ jiāng shì zhī yǐ wéi wú kǒng ,suī yǒu bǎi àng ,kě dé ér jiān zāi ?

  jiē fū !shì zhī jun1 zǐ ,yù qiú fēi cháng zhī gōng ,zé wú wù wéi zì quán zhī jì 。shǐ cuò zì jiāng ér tǎo wú chǔ ,wèi bì wú gōng ,wéi qí yù zì gù qí shēn ,ér tiān zǐ bú yuè 。jiān chén dé yǐ chéng qí xì ,cuò zhī suǒ yǐ zì quán zhě ,nǎi qí suǒ yǐ zì huò yú !


※提示:拼音为程序生成,因此多音字的拼音可能不准确。

相关翻译

相关赏析

作者介绍

苏轼 苏轼 苏轼(1037─1101)宋代文学家、书画家。字子瞻,号东坡居士,世称苏东坡。眉州眉山(今属四川)人。出身于有文化教养的寒门地主家庭。祖父苏序是诗人,父苏洵长于策论,母程氏亲授以书。嘉祐二年(1057)参加礼部考试,中第二名。仁宗殿试时,与其弟苏辙同科进士及第。因母丧回蜀。嘉祐六年(1061)经欧阳修推荐,应中制科第三等,被任命为大理评事签书凤翔府判官。任期满后…详情

晁错论原文,晁错论翻译,晁错论赏析,晁错论阅读答案,出自苏轼的作品

版权声明:本文内容由网友上传(或整理自网络),原作者已无法考证,版权归原作者所有。翰林诗词网免费发布仅供学习参考,其观点不代表本站立场。

转载请注明:原文链接 | http://www.dssch.com/shi/62041.html

诗词类别

苏轼的诗词

古文典籍

热门名句

热门成语